طرح ها و پروژه ها
عنوان طرح/ پروژه: بررسی فاکتورهای ایمنی (THS,TPP,PO,SOD,POD) میگوهای تغذیه شده با جلبک گراسیلاریا کورتیکاتا در مقایسه با میگوهای تغذیه شده بدون جلبک و مواجهه شده با ویروس لکه سفید
توضیحات:شماره مصوب: 94001-9451-12-74-14 واحد اجرا: پژوهشکده آبزی پروری جنوب کشور محل اجرا: استان خوزستان نام هماهنگ کننده/مجری مسئول/مجری: حسین هوشمند سال شروع:1394 سال خاتمه:1395
متن:

اهمیت،ضرورت،اهداف و روش تحقیق:

زیان های اقتصادی ناشی از ویروس لکه سفید در صنعت آبزی‌پروری محققان را مجبور به توسعه استراتژی‌هایی برای کنترل یا مدیریت عفونت لکه سفید و بروز بیماری نموده است. مطالعات متعددی بر روی کنترل ویروس لکه سفید انجام شده است و اقدامات کنترلی، برخی اثربخشی‌ها را برعلیه ویروس لکه سفید در شرایط آزمایشی نشان داده است. درمان با مواد شیمیایی از طریق استریلیتی و الکتروشیمی آب یشگیری مؤثری را در برابر ویروس لکه سفید در میگو نشان داده است. استفاده از بتا 1و3 گلوکان در غذای میگوی مونودون بهبود قابل توجهی را در ایمنی و بقاء پس از چالش با ویروس لکه سفید نشان داده است. پپتیدهای استحصالی از برخی ژن‌های ضدویروسی در میگوی مونودون می توانند به صورت اختصاصی به ویروس لکه سفید متصل شده و عفونت ویروسی را بلوکه نمایند. تعدیل عوامل محیطی نیز به عنوان روشی برای کنترل بیماری لکه سفید پیشنهاد شده است اگرچه که اثر اقدامات مختلف تا حدی با هم متفاوت هستند. درجه حرارت پائین آب ( 21-12 درجه سانتی‌گراد) بیماری‌زایی ویروس لکه سفید را کاهش داده و تلفات را در خرچنگ دراز آب شیرین و میگو مهار می‌کند. همچنین هیپرترمی میزان بقاء میگوهای بیمار را افزایش می‌دهد که احتمالاً از طریق تسهیل آپوپتوزیس در میگوهای سفید غربی آلوده به ویروس می‌باشد. اگرچه در بی‌مهرگان در مقایسه با مهره داران پاسخ ایمنی اکتسابی واقعی وجود ندارد، در آزمایشات نشان داده شده است که چندین فرآورده قادر به تحریک غیر اختصاصی سیستم ایمنی بی مهرگان بوده‌اند. استفاده از باکتری‌های پروبیوتیک بر پایه اصول حذف رقابتی و استفاده از محرک‌های سیستم ایمنی دو روش پیشگیری طی چندین سال اخیر بوده‌اند. سویه های پروبیوتیک جداشده از آب استخرهای پرورش میگو و روده گونه های مختلف میگوی پنائیده به صورت قابل توجهی افزایش مقاومت و تحمل را دربرابر ویروس لکه سفید نشان داده‌اند. راههای مختلفی برای کنترل بیماری‌ها بالاخص بیماری لکه سفید وجود دارد که یکی از آن‌ها استفاده از مکمل‌های غذائی و جلبک‌ها می‌باشد. دراین پروژه باهدف تعیین مقاومت میگوی پاسفید غربی(L.Vannamei)با اندازه گیری فاکتورهای ایمنیشامل هموسیت کل، پروتئین کل، آنزیم فنل اکسیداز، آنزیم پراکسیداز و آنزیم سوپر اکسیداز در آزمایش‌های اشاره شده در برابر ویروس لکه سفید تعداد 300 قطعه میگوی پیش مولد وانامی در 4 تیمار با عصاره جلبک و بدون عصاره به مدت 14 روز تغذیه شدند و درپایان روز چهاردهم نیمی از میگوها با ویروس لکه سفید مواجهه داده شدند. پس از روز چهاردهم طی روزهای 0، 3، 9، 18 و 25 از همولنف میگوهای زنده مانده نمونه گیری و میزان بازماندگی و فاکتورهای ایمنی میگوها بررسی گردید.

نتایج:

بر اساس نتایج میگوهای تغذیه‌شده با عصاره جلبک در مواجهه با ویروس لکه سفید در مقایسه با میگوهای تغذیه‌شده با غذای تجاری بدون عصاره در مواجهه با ویروس به‌طور معنی‌داری (05/0P<) از بقا بیشتری برخوردار بودند (b5/0±5/22 ). افزایش فاکتورهای ایمنی در روزهای آزمایش از روز اول تا روز 25 مشاهده و بیشترین میزان فاکتورهای ایمنیTHC،TPP،SOD،POD وPO در تیمارT1 در روز 25 آزمایش مشاهده شد. این وضعیت برای تیمارT2 نیز صادق بوده ولی میزان آن به نسبت تیمارT1 کمتر و با هم اختلاف معنی‌دار داشتند (05/0P<). برای تیمارهایT3 وT4 نیز افزایش معنی‌دار فاکتورهای ایمنی در روزهای آزمایش دیده شده و اختلاف معنی‌دار (05/0P<) وجود داشت و بیشترین میزان در روز 25 مشاهده می­شود.

دستورالعمل فنی و توصیه ترویجی:

با توجه به ساز و کار محافظتی جلبک در برابر ویروس لکه سفید در میگو توصیه می شود از عصاره جلبک به صورت مخلوط با غذا در کل دوره پرورش استفاده گردد

ویژگی مناطق کاربرد توصیه ترویجی:

مزارع تکثیر و پرورش میگوی کشور

تعداد بازدید:216
کلیه حقوق این سایت متعلق به موسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور می باشد

Designed by taJan System Co