اخبار مرتبط
خرس آبی یا خوکچه خزه‌ای! موجـود عجیبی که پس از 30 سال فریز شدن دوباره زنده شد!
توضیحات: سخت جان ترین موجودی که می تواند در فضا هم زنده بماند!
متن: 
در دنیای میکروسکوپی پیرامون ما، سخت­ جان­ ترین موجود روی زمین زندگی می­کند که در اصطلاح به آن تنبل گفته می­ شود. این موجود که به خرس آبی نیز مشهور است، تقریبا در برابر هر عاملی، مقاومتی باورنکردنی دارد. می­توانید تنبل را بجوشانید، فریز کنید، زیر اشعه لیزر قرار دهید و حتی آن را در محیط خلا رها نمایید و مطمئن باشید که اتفاقی برایش نمی­ افتد. راز این دوام و سخت جانی خرس آبی در خفتگی آن است، فرآیندی که سوخت و ساز بدنش را تقریبا متوقف می­ سازد.
اولین خرس‌های آبی در سال ۱۷۷۳ توسط زیست‌شناس Johann August Ephraim Goeze کشف شد. از سال ۱۷۷۸ تا کنون بیش از ۵۰۰ گونه جدید خرس آبی یافت شده است. خرس ­آبی یا خوکچه­ خزه‌ای (Tardigrada) جانور­ آبزی کوچکی متعلق به شاخه­ای از پوست‌اندازان می­ باشد. این جانور به عنوان گونه‌ای از پیچیده‌ترین جانوران شدت‌دوست شناخته شده و کُندروتباران نیز خوانده می‌شود. کندروتباران شاخه‌ای از سلسلۀ جانوران با گونه‌های خُردجثه و با طول کمتر از نیم میلی‌متر هستند. ویژگی آن­ها اتصال لَپ‌های پیشا‌مغز به نخستین گره شکمی(abdominal ganglia) می­باشد. سرعت حرکت این جانوران آنقدر کند است که به جانوران کُندرو یا تنبل معروف هستند.
طول یک خرس آبی بالغ زمانی که به ­طور کامل رشد کرده باشد، به یک میلی‌متر می‌رسد. اما اندازه بیشتر آن­ها بین 0/3 تا 0/5 میلی­متر است و طول بزرگ‌ترین خرس آبی از 1/5 میلی‌متر بیشتر نمی‌شود. بسیاری از آنها روزهای خود را صرف خوردن جلبک‌ و باکتری‌ و شنا کردن در قطرات آب خزه گلسنگ‌ها می‌کنند، به همین دلیل بدن بسیاری از آن­ها شفاف است. خرس‌های آبی می‌توانند دمایی از صفر مطلق (صفر کلوین) تا نقطه جوش آب را تحمل کنند و در دامنه دمایی ۲۷۳- تا۱۵۱ درجه سانتی‌گراد زنده بمانند. از خصوصیات منحصربه­ فرد این موجودات زنده ماندن در 458- درجه فارنهایت است، دمایی که در آن گازها به حالت مایع در می­ آیند و مایعات نیز حالت جامد به خود می­ گیرند. در چنین دمایی، اتم­هایی که در داخل بدن خرس آبی وجود دارند، به صورت کامل از حرکت باز می­ ایستند. اما این جانور همچنان زنده می ماند. نکته مهم این است که خرس آبی دارای مغزی با ساختار نسبتا ساده است و این تغییرات دمایی اثری در عملکرد آن ندارد.
این جانوران می‌توانند در برابر فشاری بیش از فشار عمیق‌ترین اقیانوس‌ها تاب بیاورند و در برابر پرتو خورشیدی، پرتو گاما یا پرتو یونی به میزانی چند صد برابر آنچه که برای یک انسان کشنده است، زنده بمانند. خرس­های آبی می­ توانند تا سال‌ها بدون آب و غذا به زندگی خود ادامه دهند تا حدی که میزان آب بدنشان به ۳ درصد برسد.
این موجود در سال ۲۰۰۷، به همراه فضانوردان به فضا برده شدند و طی ۱۰ روز در خلا مورد آزمایش قرار گرفتند. آن­ها زنده ماندند و سپس به زمین بازگردانده شدند.
این جانوران چهار جفت پای شکمی دارند که هر پا به چهار تا هشت چنگال یا پنجه ختم می‌شود. بدنشان بندهای سطحی و پوستک غیرکیتینی دارد. این جانوران در خزه‌ها و گلسنگ‌هایی زندگی می‌کنند که با میکروسکوپ‌های معمولی هم قابل رویت هستند. در چنین شرایطی آب موجود در بدن این جانور طی فرایندی به نام خشک شدن به 3 درصد از میزان فعلی­ اش رسیده و تقریبا به پوست تبدیل می شوند. اما کافی است که به آن آب اضافه کنید تا این خرس چندپا جانی دوباره بگیرد و به شکل اولیه ­اش بازگردد.
باب گلدستین زیست شناس دانشگاه کارولینای شمالی در مورد خرس آبی می گوید: این موجود احتمالا سخت جان­ترین حیوانی است که روی زمین وجود دارد. آن­طور که دانشمندان می­ گویند، می­توان خرس­های آبی را حتی برای یک دهه خشک کرد. این موجودات باز هم زنده خواهند ماند و تنها اتفاقی که برایشان می­ افتد این است که پوستشان کمی شکل و شمایل خود را از دست خواهد داد.
اگر زمانی برسد که گرمای خورشید هر آنچه روی سطح زمین قرار دارد را بسوزاند، خرس آبی برای تأمین غذای مورد نیازش مجبور خواهد شد که به لایه های زیرین زمین حرکت کند و چون در آنجا مواد غذایی اندک است به اجبار مجددا به سطح زمین باز می­ گردد. هم اکنون، میلیاردها عدد از این موجودات روی کره زمین زندگی می­ کنند و مهم­ترین تهدیدی که برایشان وجود دارد خشک شدن و از دست دادن آب بدنشان است.
در حال حاضر دانشمندان در حال بررسی استراتژی­های مختلفی هستند که این حیوان برای حیات در پیش می­ گیرد. یکی از این استراتژی­ها تولید نوعی قند به نام ترهالوز است که در واقع نقش آب را در بدنشان ایفا می­ کند. دانشمندان ابراز امیدواری کرده­ اند که در آینده در ساخت واکسن­های انسانی از مکانیزم بدنی این موجودات بهره بگیرند.
در آزمایشی که محققان 30 سال پیش در قطب جنوب انجام دادند، دو خرس آبی را در دمای 20- درجه سانتی گراد فریز کردند.در این آزمایش خرس­های آبی ثابت کردند که مقاوم­تر از این حرفها هستند. یکی از دو جانور فریز شده، بیست روز بعد از یخ زدایی مرد، اما دیگری پس از 23 روز حتی شروع به تکثیر کرد و 19 تخم نیز گذاشت. 14 تخم آن تبدیل به موجود کامل شدند.

چهارشنبه 30 دي 1394
نويسنده: نویسنده: مجید عطوفت شمسی
منبع: منابع خبر: سایتهای ویکی پدیا فارسی، خبر آنلاین و دیجیاتو
تعداد بازدید:2540
کلیه حقوق این سایت متعلق به موسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور می باشد

Designed by taJan System Co